شاخص‌های پیش‌رو: سیگنال‌هایی که مقدم بر رکودها و بهبودی‌ها هستند

بعضی داده‌های اقتصادی به شما می‌گویند چه اتفاقی افتاده است. مثلاً:

• تولید ناخالص داخلی (GDP) مربوط به فصل قبل است
• داده‌های اشتغال ماه گذشته را پوشش می‌دهند.

… این‌ها گذشته‌نگر هستند. تأیید می‌کنند چه چیزی قبلاً رخ داده

شاخص‌های پیش‌رو متفاوت هستند. آن‌ها سیگنال می‌دهند چه چیزی در راه است—قبل از اینکه در GDP ظاهر شود، قبل از اینکه در اشتغال ظاهر شود، قبل از اینکه رکود رسماً اعلام شود. آن‌ها اولین هشدارها و اولین نشانه‌های بازگشت به رشد هستند.

تا پایان این مطلب، مهم‌ترین شاخص‌های پیش‌رو را می‌فهمید، چقدر زمان هشدار فراهم می‌کنند و چطور آن‌ها را با هم بخوانید.

چه چیزی یک شاخص را «پیش‌رو» می‌سازد؟

یک شاخص پیش‌رو قبل از کل اقتصاد تغییر جهت می‌دهد. قبل از اینکه اقتصاد به اوج برسد، به اوج می‌رسد. قبل از اینکه اقتصاد به کف برسد، به کف می‌رسد. البته این هشدارها پیش‌دستانه است—نه قطعیت، احتمال است.

همه شاخص‌های پیش‌رو برابر نیستند. بعضی خیلی زود علامت می‌دهند، قبل از اینکه سایر شاخص‌ها بچرخند. بعضی دیگر نزدیک‌تر به نقطه عطف اقتصادی می‌چرخند. مفیدترین روش این است که آن‌ها را به عنوان یک گروه تماشا کنید: وقتی چندین شاخص پیش‌رو هم‌زمان کاهش می‌یابند، سیگنال قوی‌تر از هر شاخص منفردی است.

دسته ۱: اولین سیگنال‌ها

این شاخص‌ها قبل از دیگر شاخص‌ها و قبل از اقتصاد حرکت می کند. اینها طولانی‌ترین زمان هشدار را فراهم می‌کنند اما همچنین سیگنال‌های آن اغلب اشتباه ثابت می‌شود. برای اینکه قربانی نشوید، باید با دیگر شاخص‌ها نیز ترکیب کنید.

سفارش‌های جدید PMI

شاخص مدیران خرید (Purchasing Manager’s Index—PMI) در اولین روز کاری هر ماه منتشر می‌شود و آن را به یکی از به‌موقع‌ترین شاخص‌های در دسترس تبدیل می‌کند. به‌ویژه زیرشاخص «سفارش‌های جدید» آینده‌نگر است—به شما می‌گوید کارخانه‌ها در ماه‌های آینده چه چیزی تولید خواهند کرد، نه اینکه ماه گذشته چه تولید کردند.

کاهش مداوم در سفارش‌های جدید PMI—به‌ویژه زیر ۵۰—سیگنال می‌دهد که تولید در حال انقباض است. و بالاتر از ۵۰ می‌گوید که تولید در حال افزایش است. تولید، اشتغال و تولید ناخالص داخلی معمولاً با تأخیر یک تا سه ماه بعد آن منتشر می‌شود.

زمان انتشار: PMI تولید ISM در اولین روز کاری هر ماه منتشر می‌شود و ماه قبل را پوشش می‌دهد. یکی از اولین داده‌های در دسترس برای هر ماه است. در وب‌سایت ISM و تمام پلتفرم‌های مالی بزرگ در دسترس است.

نمودار سفارش‌های جید شاخص مدیران خرید (PMI) در تصویر زیر مشاهده می‌کنید که نقاط شروع رکود اقتصادی با (·) سبز نشانی‌شده است. طوری که می‌بیند قبل از اینکه رکود شروع شود شاخص مدیران خرید شروع به سقوط کرده است.

منحنی بازده (اسپرد ۱۰ ساله / ۲ ساله)

در اقتصاد سالم، نرخ بهره بدهی بلند‌مدت چون ریسک بازپرداخت آن بیشتر است، بیشتر از نرخ بهره بدهی کوتاه مدت است.

اما وقتی نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت از نرخ‌های بلندمدت فراتر می‌روند، منحنی بازده معکوس می‌شود. منحنی بازده معکوس قبل از هر رکود آمریکا از دهه ۱۹۵۰ رخ داده است که شما در نمودار زیر شماهد می‌کنید.

منحنی بازده یعنی رابطهٔ نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت و بلندمدت. نمودار آن نشان می‌دهد این نرخ‌ها چگونه با هم مقایسه می‌شوند؛ مثلاً اوراق قرضه ۲ ساله آمریکا در برابر اوراق ۱۰ ساله. این نمودار مشخص می‌کند کدام‌یک چند درصد بازدهی بیشتر یا کمتر دارد؛ مثلاً اگر اوراق ۲ ساله ۴٪ و اوراق ۱۰ ساله ۳٪ باشد، یعنی کوتاه‌مدت بازدهی ۱٪ بالاتری دارد.

فاصلهٔ زمانی معمول بین وارونگی منحنی بازده و آغاز رکود حدود ۶ تا ۱۸ ماه است و زمان‌بندی آن می‌تواند بسیار متفاوت باشد. منحنی بازده در سیگنال دادن به اینکه رکودی در راه است بهتر عمل می‌کند تا اینکه دقیقاً کی می‌رسد. قابل‌اعتمادترین شاخص پیش‌رو بلندمدت منفرد است، اما ابزاری دقیق نیست. در تصویر زیر با ستون‌های تیره رکودها نشان داده شده است.

کجا ببینید: منحنی بازده طبق یک برنامه «منتشر» نمی‌شود—در زمان واقعی قابل مشاهده است. می‌توانید هر لحظه با مقایسه بازدهی خزانه‌داری ۱۰ ساله و ۲ ساله در هر پلتفرم مالی، وب‌سایت خزانه‌داری آمریکا یا پایگاه داده FRED فدرال رزرو ببینیدش. و ما نیز اکثر تصاویر زیر را از همین وبسایت گرفته‌ایم.

شما نمونه‌ای از منحنی بازده را در تصویر زیر مشاهده می‌کنید.

پروانه‌های ساختمانی

قبل از اینکه سازندگان خانه بسازند، نیاز به پروانه (مجوز ساخت) دارند. پروانه‌ها هفته‌ها یا ماه‌ها قبل از شروع ساخت‌وساز صادر می‌شوند. کاهش مداوم در پروانه‌های ساختمانی سیگنال می‌دهد که سرمایه‌گذاری مسکونی—یک جزء بزرگ GDP—در آستانه تضعیف است.

مسکن اغلب قبل از اقتصاد در سطح گسترده‌تر کاهش می‌یابد چون به شدت به نرخ‌های بهره حساس است. وقتی نرخ‌های وام مسکن افزایش می‌یابند، پروانه‌ها اول سقوط می‌کنند، سپس فعالیت ساخت‌وساز، سپس اشتغال در این بخش. در تصویر زیر شما مشاهده می‌کنید که پروانه های ساختمانی اغلب در پیش‌بینی رکود موق بوده است. در تصویر زیر با ستون‌های تیره رکودها نشان داده شده است.

زمان انتشار: پروانه‌های ساختمانی ماهانه توسط اداره سرشماری آمریکا، معمولاً در هفته سوم ماه گزارش می‌شوند و ماه قبل را پوشش می‌دهند. در وب‌سایت اداره سرشماری و تمام تقویم‌های مالی بزرگ در دسترس است.

بازار سهام

بازار سهام یک شاخص پیش‌رو است چون انتظارات درباره سودهای آینده را قیمت‌گذاری می‌کند. بازارها اغلب قبل از اینکه اقتصاد به اوج برسد به اوج می‌رسند و قبل از اینکه اقتصاد به کف برسد به کف می‌رسند.

کجا ببینید: بازار سهام در ساعات معاملاتی در زمان واقعی قابل مشاهده است. شاخص‌های بورس مثل S&P 500 هر ثانیه به‌روز می‌شوند. نیازی به انتظار برای گزارش نیست—اما همچنین هیچ فیلتری بین سیگنال و نویز وجود ندارد.

انتظارات مصرف‌کننده

نظرسنجی‌های احساسات مصرف‌کننده—از هیئت کنفرانس و دانشگاه میشیگان—از خانوارها درباره انتظاراتشان برای اقتصاد، درآمدشان و بازار کار شش تا دوازده ماه آینده می‌پرسند.

مصرف مصرف‌کننده تقریباً ۶۰–۷۰٪ از GDP در اقتصادهای توسعه‌یافته است. وقتی مصرف‌کنندگان بدبین می‌شوند، مصرف را کاهش می‌دهند. وقتی خرج کردن کاهش می‌یابد، کسب‌وکارها تولید و استخدام را کم می‌کنند. تغییر در احساسات، سه تا شش ماه قبل از تغییر در رفتار رخ می‌دهد.

زمان انتشار: شاخص اعتماد مصرف‌کننده هیئت کنفرانس در آخرین سه‌شنبه هر ماه منتشر می‌شود. شاخص احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان یک انتشار مقدماتی اواسط ماه و یک انتشار نهایی در پایان ماه دارد. هر دو به طور گسترده در پلتفرم‌های مالی در دسترس هستند.

در تصویر زیر شما نمودار شاخص احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان را مشاهده می‌کنید. رکودهای اقتصادی با رنگ کمرنگ آبی نشان داده شاده است

دسته ۲: تأیید اولیه

این شاخص‌ها کمی دیرتر از سیگنال‌های دسته ۱ می‌چرخند. تأیید فراهم می‌کنند که اقتصاد واقعاً در حال رشد است—یا اینکه سیگنال‌های دسته ۱ هشدار اشتباه بودند.

مطالبات اولیه بیکاری

مطالبات هفتگی برای مزایای بیکاری یکی از به‌موقع‌ترین شاخص‌های بازار کار هستند. وقتی مطالبات هفته پشت هفته شروع به افزایش می‌کنند—افزایش مداوم ۳۰,۰۰۰ تا ۵۰,۰۰۰ نسبت به کف‌های اخیر—بازار کار در حال رشد است.

کارفرمایان در استخدام کند و در اخراج کند هستند. افزایش مطالبات سیگنال می‌دهد که کسب‌وکارها از احتیاط به اقدام حرکت کرده‌اند. زمان هشدار قبل از افزایش قابل توجه بیکاری معمولاً یک تا سه ماه است.

زمان انتشار: مطالبات اولیه بیکاری هر پنجشنبه صبح توسط وزارت کار گزارش می‌شود و هفته قبل را پوشش می‌دهد. این پرتکرارترین—و یکی از به‌موقع‌ترین—شاخص‌های اقتصادی در دسترس است.

سفارش‌های کالاهای بادوام

سفارش‌های کالاهای با عمر طولانی—هواپیما، ماشین‌آلات، خودرو، الکترونیک—فعالیت تولیدی آینده را سیگنال می‌دهند. کاهش مداوم در سفارش‌های هسته کالاهای بادوام (بدون دسته‌های بی‌ثبات هواپیما و دفاع) نشان می‌دهد کسب‌وکارها در حال عقب‌نشینی از سرمایه‌گذاری هستند.

سفارش‌ها مقدم بر تولید هستند. وقتی سفارش‌ها کاهش می‌یابند، کارخانه‌ها در نهایت کمتر تولید می‌کنند، کارگران کمتری استخدام می‌کنند و سهم کمتری در GDP دارند.

زمان انتشار: سفارش‌های کالاهای بادوام ماهانه توسط اداره سرشماری آمریکا، معمولاً در آخرین هفته ماه گزارش می‌شوند و ماه قبل را پوشش می‌دهند. گزارش اولیه اول می‌آید و گزارش تجدیدنظرشده دنبال می‌کند. در وب‌سایت اداره سرشماری و تقویم‌های مالی در دسترس است.

PMI خدمات ISM

خدمات ۷۰–۸۰٪ از اقتصادهای توسعه‌یافته را تشکیل می‌دهند. PMI خدمات اغلب بعد از PMI تولید می‌آید اما برای تأیید اینکه آیا کندی از کارخانه‌ها به اقتصاد گسترده‌تر سرایت کرده است یا خیر حیاتی است.

اگر PMI تولید سقوط کند اما PMI خدمات بالای ۵۰ بماند، اقتصاد ممکن است کند شود اما منقبض نشود. اگر هر دو هم‌زمان زیر ۵۰ سقوط کنند، یک انقباض گسترده در راه است.

زمان انتشار: PMI خدمات ISM در سومین روز کاری هر ماه منتشر می‌شود و ماه قبل را پوشش می‌دهد—دو روز بعد از PMI تولید. در وب‌سایت ISM و تمام پلتفرم‌های مالی بزرگ در دسترس است.

میانگین ساعات کار هفتگی (تولید)

کارفرمایان قبل از اینکه شغل‌ها را کاهش دهند، ساعت کار را کم می‌کنند. کاهش در میانگین ساعات کار هفتگی یکی از اولین سیگنال‌های بازار کار است—نشان می‌دهد کسب‌وکارها قبل از توسل به تعدیل نیرو، ورودی نیروی کار را کاهش می‌دهند.

این شاخص ظریف است. تیتر خبر نمی‌شود. اما از نظر تاریخی یک تا دو ماه قبل از تضعیف معیارهای گسترده‌تر اشتغال چرخیده.

کجا پیدا کنید: میانگین ساعات کار هفتگی به عنوان بخشی از گزارش ماهانه وضعیت اشتغال (همان گزارشی که شامل NFP است) در اولین جمعه هر ماه توسط اداره آمار کار منتشر می‌شود. درون گزارش بزرگ‌تر مشاغل قرار دارد—در جداول جزئیات دنبالش بگردید.

چطور شاخص‌های پیش‌رو را با هم بخوانیم

هیچ شاخص پیش‌رویی به تنهایی به اندازه کافی قابل اعتماد نیست که بر اساس آن عمل شود. قدرت این شاخص‌ها در ترکیبشان است.

وقتی سفارش‌های جدید PMI زیر ۵۰ سقوط می‌کند، منحنی بازده معکوس است، پروانه‌های ساختمانی در حال کاهش و انتظارات مصرف‌کننده در حال سقوط هستند—احتمال رکود بالاست. وقتی فقط یک یا دو شاخص علائم هشدار نشان می‌دهند، سیگنال ضعیف‌تر است.

شاخص‌های پیش‌رو به شما نمی‌گویند دقیقاً چه اتفاقی خواهد افتاد یا کی. به شما می‌گویند چه چیزی محتمل است. قطب‌نما هستند، نه GPS. اما برای سرمایه‌گذاران و معامله‌گرانی که می‌خواهند پیش‌بینی کنند نه واکنش نشان دهند، بهترین ابزارهای در دسترس هستند.

شاخص‌های پیش‌رو در یک نگاه

سخن پایانی

بیشتر داده‌های اقتصادی به شما می‌گویند اقتصاد کجا بوده. شاخص‌های پیش‌رو به شما می‌گویند احتمالاً به کجا می‌رود.

خطاناپذیر نیستند. سیگنال‌های اشتباه تولید می‌کنند. زمان‌بندی دقیق فراهم نمی‌کنند. اما وقتی چندین شاخص پیش‌رو با هم می‌چرخند، از نظر تاریخی اولین هشدار ممکن از رکودها—و اولین تأیید بهبودی‌ها—را فراهم کرده‌اند. برای هر کسی که می‌خواهد به جلو نگاه کند نه به عقب، این بی‌ارزش است.