جفت ارزهای ماژور (اصلی) فارکس: اینها سیال‌ترین جفت‌ها هستند

آیا می‌خواهید روان‌ترین، سریع‌ترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین معاملات فارکس را انجام دهید؟ با جفت ارزهای ماژور (اصلی) شروع کنید.

در بازاری که هر روز بیش از 7.5 تریلیون دلار/دالر جابجا می‌شود، همه جفت ارزها یکسان نیستند. جفت ارزهای اصلی فارکس — مانند EUR/USD، USD/JPY و GBP/USD – بر حجم معاملات جهانی تسلط دارند و اسپردهای کم، لغزش حداقلی و نقدینگی بی‌نظیری را ارائه می‌دهند.

اگر یک معامله‌گر تازه‌کار هستید و یا در حال تنظیم دقیق استراتژی خود، درک این جفت ارزهای کلیدی ضروری است. در این راهنما، توضیح خواهیم داد که چه چیزی سهم آنها را افزایش داده است — و چرا باید آنها را در نظر داشته باشید.

جفت ارزهای ماژور (اصلی) فارکس چیست؟

منظور از ماژور همان Major است — و در فارسی به معنای اصلی یا عمده است. در افغانستان Major را مِجور تلفظ کرده و همین گونه می‌شناسند. اما؛ در ایران مشهور به ماژور است.

یک جفت ارز در صورت در این کتگوری قرار می‌گیرد که:

1. یکی از ارزهای جفت (پایه یا مظنه) دالر/دلار آمریکا باشند؛ و
2. ارز دیگر آن مربوط یکی از ارزهای با نقدینگی بالا و ویژگی‌های زیر را داشته باشند:
   • جابجای آزاد پول: به این معناست که که هر فرد می‌تواند بدون محدودیت‌ها — برای تجارت، سرمایه‌گذاری، و یا استفاده شخصی — در قیمت بازار، داخل و یا خارج انتقال دهد.
   • نرخ‌های شناور آزاد: یک ارز دارای نرخ شناور آزاد است، اگر ارزش آن توسط بازار (تقاضا و عرضه) بدون دخالت زیاد توسط بانک مرکزی تعیین گردد.
   • حجم معاملات روزانه زیاد: این ارز توسط مشترکین بازار آزاد زیاد معامله می‌گردد.

در مجموع تعداد جفت ارزهای ماژور فارکس (Major Forex Pairs)، به هفت می‌رسد — که بیشترین معاملات را در جهان دارند. این جفت ارزها عبارتند از:

1. یورو در مقابل دلار آمریکا (EUR/USD)
2. دلار آمریکا در مقابل یِن ژاپن (USD/JPY)
3. پوند انگلیس در مقابل دلار آمریکا (GBP/USD)
4. دلار آمریکا در مقابل فرانک سوئیس (USD/CHF)
5. دلار استرالیا در مقابل دلار آمریکا (AUD/USD)
6. دلار کانادا در مقابل دلار آمریکا (USD/CAD)
7. دلار نیوزیلند در مقابل دلار آمریکا (NZD/USD)

این جفت ارزها در مجموع تقریباً 75 تا 80 درصد از کل حجم معاملات فارکس را تشکیل می‌دهند و آنها را به ستون فقرات بازار ارز جهانی تبدیل می‌کنند.

چرا یوان چین و روپیه هندی شامل جفت‌های اصلی نیست؟

روپیه هند (INR) و یوان چین (CNY) به دلیل نداشتن قابلیت تبدیل کامل و نقدینگی جهانی، بخشی از جفت ارزهای اصلی نیستند. جفت ارزهای اصلی شامل ارزهایی مانند دلار آمریکا، یورو، پوند انگلیس و ین ژاپن هستند که آزادانه معامله می‌شوند، نقدینگی بالایی دارند و به طور گسترده در امور مالی بین‌المللی استفاده می‌شوند.

چین و هند اقتصادهای بزرگی دارند، اما ارزهای آنها با محدودیت‌هایی روبرو هستند. یوان چین توسط دولت کنترل می‌شود و کنترل سرمایه، معاملات بازار آزاد را محدود می‌کند. روپیه هند نیز محدودیت‌هایی دارد و یک ارز ذخیره جهانی نیست. این امر باعث می‌شود که آنها در مقایسه با ارزهای اصلی، نقدینگی کمتری داشته باشند و در بازارهای فارکس کمتر غالب باشند.

چرا دالر/دلار آمریکا در مرکز قرار دارد؟

سلطه دلار آمریکا تصادفی نیست — پشتیبان آن بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا است.

از دالر/دلار آمریکا به عنوان ارز ذخیره اصلی جهان، پول تجارت بین‌المللی، ذخایر بانک‌های مرکزی و قیمت‌گذاری کالاها (مانند نفت و طلا) استفاده می‌شود.

این مرکزیت به معنای موارد زیر است:

• تقاضای بالا برای دلار آمریکا در معاملات جهانی
• زیرساخت پایدار برای جفت ارزهای مبتنی بر دلار آمریکا (مقررات سختگیرانه، شبکه‌های بانکی عمیق)
• نوسانات سیاسی و اقتصادی کمتر در مقایسه با ارزهای بازارهای نوظهور

وقتی یک جفت ارز اصلی را معامله می‌کنید، اساساً در حال معامله یک معیار جهانی هستید — که توسط نقدینگی و ثبات سیستم مالی ایالات متحده پشتیبانی می‌شود.

مزایای معامله جفت ارزهای ماژور

معامله جفت ارزهای اصلی فارکس در مقایسه با جفت ارزهای فرعی یا نامتعارف، اسپرد کمتر، نقدینگی عمیق‌تر و رفتار قیمتی پایدارتری را ارائه می‌دهد. از آنجا که جفت ارزهای اصلی شامل ارزهای معامله‌شده‌ی جهان — مانند EUR/USD، GBP/USD و USD/JPY — هستند، معمولاً حرکت روان‌تری دارند، واکنش قابل پیش‌بینی‌تری به اخبار اقتصادی نشان می‌دهند و هزینه‌های معاملاتی را برای مبتدیان و متخصصان کاهش می‌دهند. این مزایا، جفت ارزهای اصلی را برای اجرای مداوم، لغزش کمتر و استراتژی‌های معاملاتی بلندمدت قابل اعتماد ایده‌آل می‌کند.

و در ادامه این بخش، مهم‌ترین آنها را با جزئیات بیش‌تر می‌خوانید.

نقدینگی بی‌نظیر

نقدینگی به این اشاره دارد که یک دارایی چقدر آسان می‌تواند بدون تغییر قیمتش خریداری یا فروخته شود. مثلا خانه نقدینگی کم و طلا نقدینگی زیاد دارد. شما برای فروش خانه باید مدت‌ها منتظر بمانید و مذاکره کنید. اما؛ برای فروش طلا به قیمت بازار، تقریبا فوری می‌توانید بفروشید.

نقدینگی در بازار فارکس نیز وجود دارد. بعضی از ارزها (به عنوان دارایی) نقدینگی بالا و بعضی کم‌تر دارد. مثلا فروش رَند آفریقایی جنوبی در کابل یا تهران تقریبا ناممکن است. اما فروش ارزهای که در جفت‌های اصلی فارکس شامل است خیلی ساده است — حتا دالر/دلار نیوزیلند با اقتصاد کوچک‌تر از آفریقای جنوبی.

پس در فارکس، نقدینگی بالا به معنای موارد زیر است:

• خریداران و فروشندگان بیشتر در هر لحظه
• اجرای سریع‌تر سفارش
• کم‌تر بودن تفاوت قیمت خرید و قیمت فروش

از آنجا که جفت ارزهای اصلی به صورت 24 ساعته و 5 روز هفته توسط بانک‌ها، صندوق‌های پوشش ریسک، شرکت‌ها و معامله‌گران خرده‌فروشی معامله می‌شوند، بازارهای آنها هرگز “خشک” نمی‌شوند. این عمق، قیمت‌گذاری ثابت را تضمین می‌کند — حتی در طول رویدادهای خبری بی‌ثبات.

اسپرد کم‌تر

یکی از ملموس‌ترین مزایای معامله ارزهای اصلی؟ اسپرد کمتر.

اسپرد (Spread)، تفاوت بین قیمت خرید و قیمت فروش است — و بزرگ‌ترین هزینه هر معامله (مخصوصا در بروکر مارکت میکر) است. به عنوان مثال:

• EURUSD اغلب با اسپردی بین 0.1 تا 0.5 پیپ (یا حتی کمتر با حساب‌های ECN) معامله می‌شود.
• در مقابل، جفت ارزهای نامتعارف مانند دلار آمریکا/لیر ترکیه یا یورو/کرون سوئد می‌توانند اسپردی بیش از 10 پیپ (Pip) داشته باشند.

با گذشت زمان، این اسپردهای کمتر، به ویژه برای معامله‌های با فرکانس بالا یا اسکالپینگ و دی تریدینگ به صرفه‌جویی قابل توجهی منجر می‌شوند.

لغزش قیمت کم‌تر

لغزش قیمت زمانی رخ می‌دهد — معمولاً در حین حرکات سریع قیمت — که سفارش شما با قیمتی متفاوت از آنچه انتظار می‌رفت انجام شود. اگرچه لغزش را نمی‌توان به طور کامل از بین برد، اما به لطف موارد زیر در جفت ارزهای اصلی به طرز چشمگیری کاهش می‌یابد:

• جریان بالای سفارش
• عمق عمیق بازار (بسیاری از سفارش‌های محدود نزدیک به قیمت فعلی انباشته شده‌اند)
• مشارکت نهادهای بزرگ مالی که معاملات بزرگ را به راحتی جذب می‌کند

این قابلیت اطمینان، جفت ارزهای ماژور را برای معامله‌گران اخبار، سیستم‌های الگوریتمی و هر کسی که به دقت اجرا اهمیت می‌دهد، ایده‌آل می‌کند.

عمق عمیق مارکت

عمق بازار نشان می‌دهد که چه تعداد سفارش خرید و فروش معلق در سطوح مختلف قیمت وجود دارد. در جفت ارزهای اصلی، اغلب هزاران لات را در فاصله تنها چند پیپ از نرخ فعلی مشاهده خواهید کرد.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟

• پوزیشن‌های بزرگ را می‌توان بدون ایجاد تغییر شدید در بازار باز یا بسته کرد.
• حرکت قیمت‌ها طبیعی‌تر است و کمتر مستعد دستکاری یا جهش است.
• تحلیل تکنیکال (مانند سطوح حمایت/مقاومت) تمایل به حفظ ثبات قابل اعتمادتری دارد.

این ثبات ساختاری در جفت ارزهای فرعی یا عجیب و غریب به سختی یافت می‌شود.

همبستگی محکم‌تر با رویدادهای جهان

جفت ارزهای اصلی به داده‌های اقتصاد کلان (مانند NFP ایالات متحده، تصمیمات بانک مرکزی اروپا یا سیاست بانک جاپان) واکنش نشان می‌دهند. این امر آنها را به ابزارهای عالی برای معامله‌گران بنیادی (فاندمنتال) تبدیل می‌کند.

از سوی دیگر، گزارش‌های اقتصادی کشورهایی که «سیاست پولی کنترل‌شده» دارند، معامله‌گران را متقاعد به واکنش نمی‌کند، زیرا می‌دانند که این ارزها تا حدی یا کاملاً توسط بانک‌های مرکزی آنها کنترل می‌شوند.

بک‌تست قابل اعتماد‌تر

بک‌تست نیاز به داده‌های گذشته دارند.

قیمت‌های گذشته (تاریخی) برای جفت ارزهای اصلی، واضح‌تر، کامل‌تر و کمتر مستعد شکاف‌ها یا ناهنجاری‌ها هستند — که برای توسعه و آزمایش استراتژی‌های معاملاتی بسیار مهم است.

معایب جفت ارزهای ماژور برای معامله‌گران

در حالی که جفت ارزهای اصلی فارکس مزایای قابل توجهی دارند — مانند اسپرد کم، نقدینگی عمیق و اجرای قابل اعتماد — اما بدون اشکال هم نیستند. در اینجا دو معایب کلیدی آن را بررسی می‌کنیم: نوسان کم‌تر و حساسیت به تسلط دالر آمریکا.

نوسان کم‌تر

از آنجا که جفت ارزهای اصلی به شدت معامله می‌شوند و تحت تأثیر موسسات بزرگ قرار دارند، حرکات قیمت آنها می‌تواند پایدارتر و کمتر نامنظم از جفت ارزهای عجیب و غریب یا حتی فرعی باشد.

در حالی که نوسانات کم‌تر ریسک را کاهش می‌دهد، به معنای تاب (سوئینگ) کمتر در دوره‌های زمانی کوتاه نیز هست. برای معامله‌گرانی که به نوسانات بالا — مانند اسکالپرها که به شکست الگوها یا مومنتوم متکی هستند، این می‌تواند سبب سیگنال کم‌تر و سود محدودتر در هر معامله شوند — به ویژه در زمانیکه بازار آرام (یا رکود) است (به عنوان مثال، جلسه آسیا برای EURUSD) تبدیل شود.

حساسیب به تسلط دالر آمریکا

از آنجایی که هر جفت ارز اصلی شامل دلار آمریکا است، همه آنها در طول حرکات گسترده تحت تأثیر دلار آمریکا قرار دارد.

این امر تنوع‌بخشی را محدود می‌کند. برای نمونه؛ حداقل در کوتاه مدت، ممکن است به صرفه نباشند که چند معامله باز جفت‌ ارزهای ماژور داشته باشید. چرا؟ چون یک رویداد اقتصادی آمریکا تاثیر مشابه روی همه‌ای آن‌ها دارند.

به عنوان مثال، داده‌های قوی شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا همبستگی بالایی با تمام این جفت‌ها دارند. به همین دلیل؛ به طور همزمان معامله روی خرید EURUSD، GBPUSD و AUDUSD بی‌فایده است. چرا؟ چون افزایش ناگهانی دلار می‌تواند باعث سقوط نمودار همه‌ای اینها گردد. تنوع‌بخشی واقعی سبد سهام در فارکس اغلب مستلزم خروج از ارزهای اصلی است.

گپ پایانی

اگر در مورد معاملات فارکس جدی هستید، جفت ارزهای اصلی فقط یک نقطه شروع نیستند — آنها یک مزیت استراتژیک هستند. ترکیب آنها از هزینه کم، نقدینگی بالا، حداقل لغزش، عمق عمیق بازار و ثبات دالر/دلار آمریکا، مناسب‌ترین محیط برای معامله‌گران را در کل بازار ایجاد می‌کند.

چه اولین معامله خود را انجام دهید و چه یک سبد سرمایه‌گذاری پیچیده را مدیریت کنید، تمرکز روی جفت ارزهای ماژور ممکن است بهترین شانس را برای معاملات مداوم، کارآمد و پاسخگو به شما دهد.