کلید عمومی و کلید خصوصی هردو برای تراکنش ارز دیجیتال ضروری است.
کلیدها تشکیل از یک سری حرفها و ارقامی است که به صورت تصادفی در جریان ساخت کیف پولی یا والت ایجاد میگردد. به این سری حرفها کلید میگویند چون داشتن آنها برای باز کردن بعضی اطلاعات ضروری است.
کلید عمومی در دسترس همه و کلید خصوصی در دسترس دارنده ارز دیجیتال است.
کلید عمومی و کلید خصوصی در رمزنگاری و رمزگشایی در دنیای ارز دیجیتال استفاده میشود. در ادامه این پست کلیدها و رمزگذاری و رمزگشایی را بیشتر شرح داده میشود.
رمزگذاری و رمزگشایی چیست؟
رمزگذاری (Encryption) به معنای تبدیل دادههای متن ساده در قالبی نامفهوم (متن رمزی) است طوری که هیچ فرد غیرمجاز نتواند آن را بدون کلید ویژه بخواند، تفسیر کند یا تغییر دهد.
رمزگشایی (Decryption) به معنای تبدیل (متن رمزی) که قالب نامفهموم دارند به متن ساده و خوانا است.
رمزگذاری و رمزگشایی امروز در هر جای اینترنت که هویت و حریم خصوصی در میان است ممکن استفاده شود. برای نمونه، پیامرسان تلگرام از رمزگذاری و رمزگشایی برای فرستان پیام شما به دریافت کننده استفاده میکند تا شرکتهای که به شما خدمات اینترنت عرضه میکند، نتواند پیامهای شما را بخواند. مثال دیگری از رمزگذاری و رمزگشایی، وارد کردن اطلاعات کارت شما در جریان خرید آنلاین برای محفوظ ماندن دارایی شما است.
در ادامه این پُست، شما میخوانید که رمزگذاری و رمزگشایی در دنیای ارز دیجیتال چگونه کار میکند. حالا خواندن را ادامه دهید.
کلید عمومی چیست؟
کلید عمومی به هدف دریافت و ردیابی تراکنشها استفاده میشود. این کلید صرف نشان میدهد که ارز دیجیتال ارسال و دریافت شده است یا نه. اما دارنده آن را نشان نمیدهد. دارنده این کلید صرف میتواند بالانس و تراکنشها را دنبال کند اما نمیتواند بداند که دارنده آن در کجا و کی است.
کلید عمومی، برعلاوه از آدرس بودن، کلیدی است که دادهها را رمزنگاری میکند. به زبان ساده این کلید، دادههای خوانا را به دادههای ناخوان با استفاده از فورمولهای الگوریتم تبدیل میکند.
این کلید بدون خطر به شما اجازه میدهد با دنیای ارز دیجیتال ارتباط برقرار کرده و آن را در میان بگذارید. زمانی که شما این کلید را به کسی میفرستید، او فقط میتواند که بالانس و تراکنشهای شما را دنبال کند. از هویت شما آگاهی پیدا نکرده و کنترل ارز شما در دستان شما باقی میماند.
طوری که از نام آن پیدا است این کلید برای عموم قابل دید است. فرد دیگری به این کلید نیاز دارند در کاوشگر بلاکچین (Blockchain Explorer) تراکنشهای شما را ببیند. به کاوشگر بلاکچین اسکنر بلاکچین (Blockchain Scanner) نیز می گوید. هردو یکی است.
لازم به تکرار است که داشتن این کلید توسط افراد برای شما خطری ایجاد نمیکند. اگر فردی در کاوشگر بلاکچین آن را ردیابی کند، فقط تراکنشهای شما را دیده و هویت شما پنهان میماند.
کلید خصوصی چیست؟
کلید خصوصی، خصوصی است. فقط و فقط باید قابل دید برای شما باشند. این کلید همراه با کلید عمومی و واژگان عبوری در جریان ساخت والت ساخته میشود.
وظیفه کلید خصوصی رمزگشایی است. این کلید با استفاده از فورمولهای الگوریتم، دادههای ناخوان معنا کرده و به دادههای خوانا مانند قبل از ارسال تبدیل میکند.
کلید خصوصی مانند واژگان عبوری در بسیاری موارد شبیه هم عمل میکند. اگر فردی کلید خصوصی شما را داشته باشند، تمام دارایی شما را میتواند در اختیار داشته باشند.
کلید خصوصی و کلید عمومی چگونه در دنیای ارز دیجیتال کار میکند؟
حالا که کلید خصوصی و کلید عمومی را فهمیدید، بیایید که در مورد کاربرد آن در تراکنش ارز دیجیتال حرف بزنیم.
فرض کنید که اسم شما عیسی و اسم دوست شما موسی است. شما برای موسی رفیق تان بیتکوین ارسال میکنید.
شما مقدار بیتکوین را مشخص میکنید. مثلا پولدار هستید و چهار بیتکوین میفرستید.
متن خوانای شما ارسال بیتکوین است که با استفاده از کلید عمومی شما رمزنگاری میگردد. یعنی به متن ناخوان (Ciphertext) تبدیل میگردد تا در مسیر راه در امان باشند.
در کاوشگر بیتکوین (Bitcoin Explorer) فضولان میتواند ببینند که از آدرس بیتکوین شما به آدرس دوست شما که کلید عمومی اوست چهار بیتکوین ارسال گردیده است. اما، فقط موسی که دارنده کلید خصوصی است میتواند بیتکوین را بردارند.
کاوشگر بیتکوین مانند صندوق کلیددار شفاف است که همه آنچه که در داخل او است میبیند، اما فقط دارنده کلید میتواند دارایی آن ها را جابجا کند.
خلاصه متن
کلید عمومی و کلید خصوصی در رمزنگاری و رمزگشایی در دنیای ار دیجیتال استفاده میشود.
کلید عمومی همان آدرس شما است که وظیفه آن رمزنگاری داده ها است. این کلید مهم نیست که در اختیار عمومی قرار گیرند.
کلید خصوصی وظیفه رمزگشایی را دارند. این کلید خصوصی است و باید در معرض دید دیگران قرار نگیرند. دارنده آن میتواند دارایی دیجتالی شما بطور کامل بردارند.